dinsdag 21 februari 2012

AWD 4

witgatje

En als laatste blogje over de Amsterdamse waterleidingduinen nog enkele foto's van wat er die dag allemaal nog meer gezien werd. Al is dit nog lang niet alles. Door het bevroren open water waren verschillende soorten goed benaderbaar bij de enkele delen waar het water nog niet bevroren was.

grote gele kwikstaart

krooneenden

grote zaagbek

damhert

En ter afsluiting nog een damhert dat ons bleef aanstaren. De eerste kennismaking met AWD is me bijzonder goed bevallen. Het was een heel eind rijden en ook nog gratis file onderweg. Maar de dag die daarop volgde maakte alles meer dan goed. Die dag hebben we bijna 20km afgelegd door de AWD en vele malen op onze buik in de sneeuw gelegen bij een temperatuur van ongeveer -10°C. Dit had ik zeker niet willen missen. De erwtensoep in cafe de oase smaakte op het einde van de dag dan ook extra lekker. Loes nog bedankt voor het uitstekende gidswerk. Het was een topdag.

woensdag 15 februari 2012

AWD 3 - Amsterdamse Waterleidingduinen in vogelvlucht

knobbelzwaan

Hierboven stond eerst een knobbelzwaan waarbij de gehele foto in blauwtinten was uitgevoerd. Gezien commentaar van anderen en de foto zelf een paar dagen te hebben aangekeken werd het tijd voor het origineel. Want van de blauwe zwaan begon ik hoofdpijn te krijgen.

Tijdens de grand tour AWD heb ik vele vogels op zien vliegen of zien landen. Enkele van die vogels kwamen zodanig in de zoeker dat er een foto gemaakt kon worden. De volgende vogels werden al vliegend vastgelegd op de gevoelige digitale plaat.

nonnetje en krakeend

grote zaagbek

grote zaagbek

aalscholver

kuifeend

Vogels vliegend vastleggen lukt de ene keer verrassend eenvoudig terwijl het op andere momenten behoorlijk frustrerend kan werken. Maar wanneer er leuke resultaten behaald worden is alles al snel vergeten. De krakeend met vliegend nonnetje (vrouw) samen op de foto was voor mij de leukste vluchtfoto van de dag. Voor een wazige waterral heb ik jullie maar beschermd ;-)

vrijdag 10 februari 2012

AWD2 - Bokkepootjes

bokkepootjes

Halverwege de dag in de Amsterdamse Waterleidingduinen zagen we in een ooghoek een watersnip in een modderig gedeelte fourageren. Oh nee, het is een bokje werd direkt duidelijk. Voor mij heel bijzonder want ik had er nog nooit een gezien. En meteen ook zo mooi in beeld. Helaas vloog het bokje al snel weg. Toen we besloten hadden om dan maar te gaan lunchen werd het bokje opnieuw gespot op dezelfde plek. Lunch kan wel even wachten....en wachten.

Bokje fourageert

Op precies dezelfde plek was het bokje neergestreken. Vlug werden een paar foto's met camera op statief genomen. Maar eigenlijk had ik graag een foto van een bokje met een laag standpunt. Dus sloop ik naar rechts toe waar er een mogelijkheid was om laag bij de grond te fotograferen. Dat was dan wel wat verder van het bokje af. De moeilijkheidsgraad werd verhoogd doordat ik het statief had achtergelaten en nu stabiel uit de hand moest fotograferen. Wel met de camera op de grond rustend.

Bokje komt dichterbij

Mijn geluk was dat het bokje langzaam maar zeker mijn kant op fourageerde. Op de camera zat een 300mm F4 met 1.4 teleconverter. Op bovenstaande foto was het bokje al heel dichtbij gekomen. En de foto is helemaal niet gecropt. Even later werd het nog spannender.

Bokje dichterbij en dichterbij

Het bokje kwam zo dichtbij dat ik moeite had om de hele vogel binnen het kader te houden van de zoeker. Want het was wel een beweeglijk bokje dat steeds met zijn snavel in de modder zat te wroeten.

crop van bok

Bovenstaande foto is nu wel een crop van de foto die daar weer boven staat. Wat een geweldige waarneming. Mijn allereerste bokje en dan nog wel op deze manier vastgelegd. Mijn dag kon absoluut niet meer stuk. En toen wist ik niet dat er nog houtsnippers zouden volgen.

woensdag 8 februari 2012

AWD 1 - Houtsnippers


Na heel veel over de amsterdamse waterleidingduinen gehoord te hebben trokken Michel (Kiekis) en ik naar een voor ons onbekend gebied toe. Gelukkig hadden we Loes van Oefening baart kunst? De uitdaging..... bereid gevonden om ons te gidsen. De titel van dit blog doet vermoeden dat er nog meer AWD blogjes volgen.....en dat klopt. Maar ik wil beginnen met het einde. Na een super eerste helft in de AWD begonnen we aan een wandeling door een vogelluw gedeelte. We hadden al zoveel gezien en gefotografeerd dat het ook best wel even rustiger aan mocht (maar niet heus). Ik opperde dat we eigenlijk alleen nog maar een kers nodig hadden voor op de slagroom, een toetje om de dag mee af te sluiten.
Niemand kon beseffen wat ons nog te wachten stond. We liepen al een tijdje zonder vogels totdat ineens een houtsnip opvloog. Een hele mooie waarneming. Een paar passen verder vloog er weer een op. En zo vlogen er in korte tijd wel zeker 10 houtsnippen op telkens als we er bijna bij in de buurt waren. "Nu hebben we zeker wel 10 houtsnippen gezien" werden we het eens.


Dat was nog niet alles. Er bleven houtsnippen opvliegen terwijl we doorwandelden. En het waren zeker niet dezelfden want we hielden nauwlettend in de gaten waar ze landden. Natuurlijk om er een foto van te kunnen maken. Dat wilde maar niet vlotten. Totdat we bij Houtsnip nummer 20 aankwamen. Die spotte Michel vanaf het pad en deze bleef keurig zitten op een meter of 8 afstand. Behoedzaam slopen Loes en ik naar de houtsnip toe. Hij bewoog niet en bleef keurig zitten. De takken kraakten onder onze voeten maar dat deerde hem niet. Op het laatst was ik zo dicht bij de houtsnip geslopen dat ik bijna de neiging had om de grasjes voor zijn ogen weg te buigen. Zo dicht lag de houtsnip voor de lens. Dat hebben we natuurlijk niet gedaan. De houtsnip is gewoon blijven zitten en we hebben vele foto's gemaakt met de houtsnip achter het gras. Heeft wel iets geheimzinnigs op deze manier.


De oplettende lezer heeft al opgemerkt dat Michel niet naar de houtsnip toeging. Die had vandaag een zwarte dag in zijn fotografie bestaan. Met 2 bodies ging hij 'sochtends op pad. De ene body met telelens liet hij achter in zijn auto bij het overstappen. En van de andere body waren alle 3 de accus defect. Hoeveel pech kan iemand op een dag verdragen. Hij bleef er redelijk kalm onder maar diep van binnen zullen wel stormen gewoed hebben.

Loes wil ik bij deze nogmaals hartelijk bedanken voor het regelen van al die soorten die we voor de lens hebben gekregen. Die zal ik binnenkort in een volgend blog tevoorschijn toveren.

Op het einde van de dag hadden we een totaal van 28 houtsnippen gezien...........ja je leest het goed. 28 stuks. Niet normaal. En slechts eentje liet zich fotograferen.

maandag 6 februari 2012

Dommelbeemden in de sneeuw


Fotografie is een geweldige hobby. Er zitten echter ook nadelen aan. Tot nu toe heb ik voor mezelf nog geen keuze kunnen en willen maken welk type fotografie me het beste ligt en daar eventueel op wil gaan specialiseren. Dieren zijn fantastisch mooi en interessant maar macro en landschappen vind ik ook boeiend om te fotograferen.
Met het gevolg dat ik vaak met 3 lenzen het veld in ga. Steeds vaker met een bepaald doel in plaats van kijken wat er voor de lens komt. En dat begint langzaam zijn vruchten af te werpen. Toch blijf ik ergens bang dat er bijvoorbeeld een fantastisch mooie vos mijn pad kruist terwijl de groothoek op mijn toestel staat geschroeft. Als element in het landschap doet die vos het overigens erg goed. Afgelopen weekend had ik besloten om de zonsopkomst te fotograferen in een gebied dat de Dommelbeemden heet. Bij een eerdere wandeling waren me wat knotwilgen opgevallen die een mooi decor voor de zonsopkomst zouden kunnen vormen. Dus voor dag en dauw stond het statief met camera opgesteld bij dit slootje met knotwilgen. Gelukkig zag ik wat bewolking die de lucht lekker bijkleurden. Bovenstaande foto is nog niet optimaal omdat ik een nieuw softwareprogramma heb gebruikt om de RAW data te ontwikkelen. Alles was nieuw in Capture NX , maar dit heb ik er tot nu toe uit kunnen halen.



De sneeuw in combinatie met knotwilgen is perfect om foto's om te zetten naar zwart-wit. Nog steeds stoeiend met de nieuwe software heb ik toch twee zwart/wit foto's kunnen fabriceren.

donderdag 2 februari 2012

wintervogels

kleine zwanen in de vlucht

In de winter komen wilde en kleine zwanen richting Nederland om te overwinteren. Deze kleine zwanen vinden onze temperaturen natuurlijk veel lekkerder dan die in hun arctisch broedgebied (siberie). In V-vormige formaties kunnen ze over onze laaglanden vliegen. Herkenbaar zijn ze aan hun kortere nek en rondere kop dan de wilde zwaan. Maar ook heel herkenbaar is het geel op de snavel dat minder ver naar de punt van de snavel loopt dan bij de wilde zwaan en eigenlijk een beetje afgerond is. Deze formatie vloog bij de Maas in de buurt van Kessel en Lith.

vink pop

Dichter bij huis kennen we andere wintervogels. Gewone soorten zoals deze vink pop komen dan dichter bij de huizen. Vooral omdat ik een uitgebreide voedertafel heb klaargezet. Wachten in de schuiltent op 3 meter afstand en genieten van alle vogels die zich tegoed doen aan het strooivoer.