vrijdag 30 maart 2012

Zwarte specht

zwarte specht

Een tijdje geleden liep ik in de bossen van Stiphout. Mijn camera had ik bewust niet meegenomen. Het ging immers om het wandelingetje en het gesprek dat ik ging voeren met mijn medewandelaar. Dat is het lot tarten. En jawel hoor, amper de bossen ingelopen en we horen en zien een zwarte specht. Frappant is dat er in de nabijheid nog meer wandelaars waren en dat de specht zich niet liet verstoren. Zachtjes liep ik richting de zwarte specht en deze bleef keurig zitten, zelfs totdat ik er bijna onder stond. Even later vliegt de specht verder het bos in. Ik keek rond en zag een zestal spechtengaten zitten in verschillende beukenbomen. Allemaal zo groot dat ze van de zwarte specht zouden kunnen zijn want die heeft een voorliefde voor oude beukenbomen. Een van die nesten lijkt redelijk vers te zijn, de andere openingen zijn namelijk al donker gekleurd bij de opening omdat ze al jaren oud zijn.

Hoe kom je dan aan bovenstaande foto als je geen camera bij had? Zo gauw het zaterdag was ben ik 's morgensvroeg naar dezelfde plek toegegaan en heb daar een tijdje gepost voor de zwarte specht. Dat wilde na uren wachten niet echt vlotten en toen begonnen twee boomklevers me af te leiden. Ook een interessant onderwerp. Daar was ik een tijd mee bezig (nog steeds bij het zwarte spechtennest) toen de zwarte specht ineens opdook. Meteen anticiperen en omzichtig richting specht manouvreren. Hopende dat de specht ook nu niet echt schuw zou zijn. Dat lukte en snel vanaf statief schuin omhoog enkele foto's maken totdat de specht het voor gezien hield.

Het verhaal komt nu terug op de boomklevers. Die bleken interesse te hebben in hetzelfde nest en begonnen de binnenkant dicht te metselen voor hun eigen nestje. 
 boomklever

Van wie de nest nu echt is geworden weet ik niet. Dat zal ik binnenkort eens gaan bezichtigen.

donderdag 29 maart 2012

Sleedoorn

sleedoorn

Een van de eerste bloesem is ieder jaar weer de sleedoorn. Al diverse keren ben ik er langsaf gelopen tijdens het rondje met het hondje. Vandaag vond ik het toch de hoogste tijd om de bloeiwijze van de sleedoorn vast te leggen. Foto is gemaakt met behulp van statief, een extra tussenring en een macrolens (105 mm). Op een bepaalde manier lijkt het net een aquarel schilderij. En dat is wel een uitstraling die ik soms nastreef in mijn macro's. Om dat effect te bewerkstelligen heb ik wel met tegenlicht gefotografeerd en gebruikmakend van een wit, licht doorlatend, doek als achtergrond.

woensdag 28 maart 2012

Bosanemoon

Bosanemoon

Afgelopen zondag met de fotoclub naar de ruweeuwsels geweest. Het aantal bosanemonen dat zich laat zien begint snel te groeien. Helaas dat door het koude mistige weer de bosanemonen besloten hun bloempje dicht te houden. Maar daardoor was bij sommige bloempjes wel heel mooi de paarse kleur te zien die anders aan de onderkant van het bloempje zit. Die kleur verdwijnt als de anemonen al wat langer boven de grond zijn. Maar voor zolang het duurt kan je er van genieten. Positieve effect van de ochtendkou zijn de kleine dauwdruppeltjes. Voor bovenstaande foto heb ik bewust gekozen om alleen daar scherp op te stellen en voor de rest een dromerige sfeer te creeren.

Bosanemoon

Ook bij deze anemoon ligt het focuspunt op de dauwdruppels. Binnenkort ga ik terug om de bloemen te fotograferen als ze openstaan. Dan zullen de pinksterbloemen ook wel bloeien.

  
The making of ...

En zo worden bovenstaande foto's gemaakt. Uit de hand met ondersteuning van de rijstzak. Diafragma was f4.8 (nr 1) en f4.5 (nr 2 ) - diafragma voorkeuze. Sluitertijden 1/100 en 1/250 sec. Plus handmatig scherpstellen. Met dank aan Arjan voor de "the making of" foto.

zondag 25 maart 2012

ochtenddauw

click on me to enlarge
Spinnetje

Vanochtend met de fotoclub het gebiedje "Ruweeuwsels" ingetrokken om bosanemonen te fotograferen. Helaas kwam de zon maar niet snel genoeg door de mist en wilden de anemonen niet opengaan. Toen ik daar zo op de grond lag om een geschikte compositie te zoeken voor de anemonen viel mijn oog op een polletje gras. Op een van de sprieten zat een spinnetje. Ik vond dat ik daar ook een foto van moest maken. De foto's van de bosanemonen komen een blogje later.

dinsdag 20 maart 2012

Benjamin

Benjamin Bos

Op een tweede lokatie in de bebouwde kom is een nest bosuilen uitgekomen. Gisteren waren er 3 takkelingen of uilskuikens te tellen. Vandaag was er met veel moeite slechts eentje terug te vinden. Hopelijk gaat het goed met de andere takkelingen. Deze jonge bosuil is de kleinste van het stel. Pa en Ma houden vanaf een afstand een oogje in het zeil.

 pa Bos

 ma Bos

zondag 18 maart 2012

Takkelingen

Takkelingen van de bosuil

Zondagochtend vroeg uit de veren om takkelingen van de bosuil vast te leggen.
De zon wilde maar niet echt doorbreken dus werden het lange belichtingstijden.
Natuurlijk vanaf het Sirui statief gefotografeerd. Afstandsbediening en spiegelvoorontspanning aan. Een boertje of zusje zat ook in de boom maar op een nog donkerder stukje. Een van de ouders zat al helemaal verstopt in de boom en viel niet te fotograferen. Als het lukt plaats ik morgen enkele foto's meer. Deze foto heb ik zo gekozen zodat het groen van de denneboom rondom als een soort kader werkt. Daardoor vallen er wel delen van de bosuiltjes uit het zicht. Het was toch al niet mogelijk om ze alledrie vrij in het zicht te krijgen. Op deze manier heb ik het beperkte zicht geprobeerd in mijn voordeel te laten werken.

zondag 11 maart 2012

Blauw is in de mode

Heikikker

Op dit moment is er weer volop blauw te zien in de poeltjes waar de heikikker zich ophoudt. Met 11 maart zijn ze er dit jaar wel erg vroeg bij. Meestal kan je de heikikkers vanaf half maart pas in de voortplantingsgebieden in hun blauwe tenue tegenkomen. Overigens zijn alleen de mannetjes in het blauw gestoken. De koorperiode van deze fraaie amfibieen is slechts een week. De blauwe voortplantingskleur maakt dan snel weer plaats voor een meer gecamoufleerde bruinachtige versie.
Vanmorgen vroeg hoorde ik hun bubbelende geluid al af en toe, maar kon geen kikkertje ontdekken. Pas toen het later in de ochtend echt warm werd kwamen ze massaal naar boven. In een klein poeltje van slechts 1 bij 4 meter kon ik er zo al 30 tellen. Er moeten er honderden in het gehele gebied hebben gezeten. Fotograferen laten ze zich niet zo snel. Bij beweging schieten alle kikkertjes onder water om daar voorlopig niet meer naar boven te komen. Toen ik eindelijk een geschikte plek had ontdekt zat er voor mij niet meer op dan door het drassige pollenlandschap langzaam naar de heikikkers te tijgeren. Dat lukte gelukkig. Een nat pak hield ik er aan over, maar ik was tevreden dat ik dit jaar de heikikker tenminste vanuit een lager standpunt kon fotograferen. Een tweetal kikkertjes zaten zo dichtbij dat ik daar helaas niet op kon scherpstellen.
Overal in het water waren al eitjes van kikkers te vinden. Gezien de aantallen heikikkers vermoed ik dat het gros van de eitjes ook van hen afkomstig was.
Voor het vinden van de larven van de heikikker is normaal de maand mei het meest geschikt. Nu de kikkers extra vroeg hun eitjes hebben afgezet zullen de larven ook eerder verschijnen.

dinsdag 6 maart 2012

Sirui statief test

Kieknou en Kiekis in actie

Enige tijd geleden stond in het blad chip Foto Video een oproep of er lezers bereid waren een nieuw merk statief grondig te testen. Het betrof het merk Sirui en er waren drie soorten combinaties statieven met balhoofd om je voor in te schrijven. Om kans te maken moest je een mailtje sturen met je motivatie naar de redactie van het blad. Na afloop van de testperiode mag je het statief dan houden wanneer je de test volgens de voorwaarden hebt uitgevoerd.
Het blad zoals het nu in de winkel ligt.

Kennelijk was mijn motivatie in de smaak gevallen want na een tijdje kreeg ik het bericht dat ik de N2205 met balhoofd K20X mocht uittesten. Veel foto's van de afgelopen periode zijn dan ook met dit statief genomen. In de huidige editie van chip foto video staan nu nog geen uiteindelijke uitslagen van de test. De eerste impressies van mij en andere gebruikers staan wel kort weergegeven in bovenstaande editie.



Op de foto in de kop van het blogbericht zit ik op de grond met het teststatief. Een hele dag werd het getest onder zeer koude omstandigheden in de amsterdamse waterleidingduinen. Naast me staat Michel van Kiekis die een oogje in het zeil houdt. Gids Loes van oefening baart kunst  maakte deze foto.
Op dit moment zal ik nog geen ervaringen meedelen, dat komt pas na de uiteindelijke publicatie in chip foto video. Dan ook met ingezonden foto's van de diverse testers.

Update : juni 2012
Intussen is het laatste nummer van Chip foto video uitgebracht met de resultaten van de test. Bovenaan mijn blog staat een knop met de tekst [Sirui Statief veldtest] waarin ik enkele ervaringen met het statief verder uit de doeken doe, als aanvulling op de gegevens in het blad. Daar kan je ook komen door op de volgende link te klikken: Sirui Statief Test

test, review,N2205, K20X, balhoofd,Sirui,statief,tripod

donderdag 1 maart 2012

Groote Peel zonder zon

Zonsopkomst?    (13mm F16 1.3 sec)

Afgelopen weekend leek het erop dat er 'smorgens een mooi zonnetje zou opkomen. Dat gedurende de dag er meer bewolking zou komen werd er wel voorspeld. Tja, dat zijn meteen de risico's van fotografie, namelijk de weersvoorspellingen. We noemen ze voorspellingen terwijl de weermannetjes en -vrouwtjes het prognoses noemen. Een subtiel verschil in omschrijving waarmee de weermannetjes aangeven dat ze het ook wel eens mis hebben. Zo ook afgelopen weekend. Het is maar hoe je het bekijkt. In de loop van de dag zou er meer bewolking komen. Kennelijk was de loop van de dag al veel eerder begonnen dan ik kon vermoeden.

Wanneer je dan toch in het veld bent probeer je er wel nog het beste van te maken. Het water had een lichte rimpeling die ik er graag uit wilde halen. Zonder grijsfilters is dat een mooie uitdaging. De middelen die me ter beschikking stonden waren iso en aperture. 
Ik stelde de Nikon D90 in op de allerlaagste isowaarde die maar mogelijk is; L1.0 , wat drie stapjes onder de basis-isowaarde 200 is. In totaal verwacht ik daar een hele stop mee te hebben gewonnen. Want daardoor moet de sluitertijd omhoog om het geheel goed te belichten.
Toen kwam aperture aan de beurt. Door een klein maar acceptabele aperture van F16 te gebruiken was er in het ochtendlicht ook een langere belichting nodig. De twee aanpassingen samen zorgden er voor dat het gerimpelde water op de foto strak werd.

Groote Peel   (12mm F16 1.3 sec)

Op het gebied van foto ontwikkeling of nabewerking op de computer kunnen er vele keuzes gemaakt worden. Met bijna identieke foto's heb ik in de tweede foto qua kleur toch een iets andere sfeer neergezet. De verandering in camerastandpunt en een standaard uitsnede dragen daar ook toe bij. Ik ben benieuwd welke foto jou het meeste aanspreekt en waarom.