dinsdag 26 juni 2012

Korenbloem

korenbloem

In mijn woonlaats zijn op verschillende plekken akkerranden en braakliggende veldjes ingezaaid met wilde bloemen. Een van die klassiekers is de korenbloem. Tijdens zonsondergang dacht ik dat de zon helemaal was weggezakt achter de wolken en niet meer terug zou komen. Ineens kwam het zonnetje nog heel even terug en had ik erg weinig tijd om een foto te maken. Met erg weinig scherptediepte ontstond bovenstaande effect. Misschien schijnt morgenavond de zon ook weer zodat ik een nieuwe poging kan wagen.

maandag 18 juni 2012

Grauwe dag

grauwe klauwier

Afgelopen weekend was een grauwe dag in meerdere opzichten. De zon wilde maar met moeite doorkomen. En het hoofdonderwerp van de dag had ook alles met grauw te maken. De grauwe klauwier is steeds vaker te zien in de Groote Peel, tijd om mijn geluk ook eens te beproeven.
Lokaliseren van de klauwier was het kleinste probleem. Maar deze jongens blijven niet mooi zitten voor de foto. Zonder grote telelens werd dit een echte uitdaging. Zoals bij de grote bonte specht werden er ook nu weer een groot aantal uren in geinvesteerd, maar ook nu met het resultaat dat ik voor ogen had. Een schone grauwe klauwier tussen de bloempjes.

mevrouw was ook van de partij

Het kan niet missen. roodborsttapuiten zijn ook goed vertegenwoordigd rondom de Groote Peel.
Terwijl mannetje roodborsttapuit steeds recht op zijn prooi afging bleef mevrouw tapuit telkens een beetje fladderen boven de beoogde prooi. Met een beetje oefening was ze in de lucht te fotograferen.

Een dagje Peel zat er weer op.

zaterdag 9 juni 2012

Spechtaculair

Grote bonte specht

In een dood uiteinde van een wilg broedde dit jaar een grote bonte specht. Na wat "gewone" foto's van het voeren te hebben gemaakt wilde ik een vluchtfoto van een aanvliegende specht maken. Alleen het mannetje was steeds actief met voeren. Wat er met het vrouwtje gebeurd zou kunnen zijn weet ik niet. Laten we hopen voor het beste.
Camera op statief, scherpstellen, afstandsbediening in de hand en wachten maar............
Dan kwam de specht van links, dan weer van achter of lette ik zelf heel even niet op. Het viel niet mee. Hoe houdt je in hemelsnaam de concentratie vast voor 5 hele uren? Uiteindelijk lukte het om het aanvliegende mannetje in de vlucht vast te leggen. Spechtaculair!




donderdag 7 juni 2012

zeg margrietje....

margrieten

Op verschillende plekken in Laarbeek worden akkerranden ingezaaid met bloemen en kruiden. Daar knapt het landschap behoorlijk van op. Voor mij mag er nog veel meer ingezaaid worden, maar ja het is vaak al mooi dat de boeren willen meewerken. Bij de margrietjes wilde ik een foto maken die minder vanzelfsprekend is. Maar hoe doe je dat? Daar had ik zelf ook nog geen idee van. Op iedere foto van margrieten zie je altijd wel het prachtige gele hart van de bloemen. Wat als ik dat deze keer eens niet op de foto zou zetten?

Gebruik makend van tegenlicht koos ik mijn compositie onder en tussen de bloemen. Het was trouwens nog een klus om een groepje te vinden waarbij er genoeg margrieten op de foto terecht zouden komen. Om de foto een wat softer karakter te geven maakte ik vervolgens ook nog eens gebruik van een dubbele belichting. Iets wat volgens mij alleen bij Nikon kan. Met photoshop is dit effect ook te creeren maar nu hoefde ik thuis eigenlijk niks meer aan de foto te doen.

zondag 3 juni 2012

geelgors zingt de vijfde

geelgors

Een van de leuke landschapselementen rond Muritz zijn de kleinschalige cultuurgebieden, open velden omringd door bossages en bosranden. Die leveren een keur aan vogels op. De geelgors voelt zich daar ook helemaal in thuis. Op een van de dagen trof ik het om midden in een geelgors biotoop te belanden. Een open weide met een aangrenzend dennenbos inclusief een paar eikenbomen en met een meertje op korte afstand. Af en toe fourageerde deze geelgors tussen het gras om daarna op een van zijn zangposten zijn vijfde van beethoven weer te laten horen.

 
vijfde van beethoven klinkt over de velden

Vanaf februari tot in augustus houdt de geelgors zijn gezang vol. Terwijl het broeden eind april al begint. Het nest wordt in de vorm van een kommetje gemaakt van grassen,mossen en stengels. Aan de binnenkant zijn tegenwoordig gras en haren de trend als bekleding. Zo'n modieus nestje ligt meestal laag bij de grond onder overhangende planten of een struik. Het is niet alleen de bedoeling dat de mens het niet kan vinden maar vooral de predatoren die uit zijn op een lekker geelgorzen-omeletje.

Tatata...taaa

Elke verhoging in de omgeving wordt gebruikt om het territorium af te bakenen. Een telefoondraad of deze betonnen paal doen net zo goed dienst als de top van een boompje.

Uit de 3-5 eieren van de geelgors verschijnen na ongeveer twee weken de jongen. Bij die eieren lijkt het alsof iemand er snel iets heeft opgekrabbeld met een potlood. Daarom wordt de geelgors in sommige gebieden ook wel een schreeverke of schrijverke genoemd.