zaterdag 14 maart 2015

Heikikkers. ze zijn er weer



Ieder jaar, ergens in maart, start de paartijd van de heikikkers (Rana arvalis). De start is erg afhankelijk van het weer want ze komen meestal na een paar warme dagen in maart pas tevoorschijn.
De mannetjes kleuren dan voor enkele dagen blauw. En de intensiteit blauw varieert ook al per jaar en per kikker.
In het zuiden van het land start dit fenomeen eerder. De limburgse en brabantse heidevennetjes worden dan ineens bevolkt met honderden blauwe smurfjes. Groot zijn ze namelijk niet.


Wie in de buurt komt van zo'n kolonie heidekikkers hoort het geluid van vollopende waterflesjes (blobblobblob....). Dan begint de pret!
Voorzichtig sluip ik dan richting de kikkertjes. Je raadt waarschijnlijk al dat het een drassig gebied is, dus beschermende kleding is aan te raden. Zelf gebruik ik een waadpak om het meeste water tegen te houden. Mijn ellebogen leunen meestal wel in het koude voorjaarswater. Want koud is het nog wanneer je uren stil ligt voor die blauwe jongens.


 De eerste dagen zijn ze nog erg schuw. En soms blijft dit dagen lang zo. Wat je dan krijgt bij iedere onverhoedse beweging is bovenstaande foto; een leeg plasje zonder kikkertjes.  Dan begint het grote wachten weer.

Na zo'n 20 minuten heb je kans dat de eerste exemplaren hun kopje boven water steken. Ik merk dat ze dat vooral niet doen bij mij in de buurt maar enkele meters verderop. Kennelijk hebben ze toch iets in de gaten. Maar geleidelijk aan accepteren ze die vreemdeling aan de waterkant. Tot er na bijna een vol  uur weer volop geblobt wordt. Dat is trouwens ook nog erg afhankelijk van de warmte. Toen de zon verdween achter de wolken keek ik uit over een groepje bewegingsloze smurfen waar geen geluidje uit kwam.


Vele uren liggen op ongemakkelijke pollen en in koud water worden goed gemaakt door de foto's.
Het was een fantastische ervaring om tussen het koor van blauwe blobbers te mogen liggen. Ook zonder foto's te kunnen maken is dit trouwens enorm genieten.


Only for a few days, every year, does the moorfrog turn blue. This all depends on weather conditions. It has to be relatively warm for a few days in march and the fun begins. This very short mating season of the moorfrog is very special to watch and photograph. These frogs are not so big and they are very shy. Every movement can result in frogs suddenly hiding under water. This will last for about 20 minutes before the first ones come back. This year it took an hour before they all were back and started making their special mating sound. This sounds like a bottle that is filling with water (blobblobblob.....).
The weather was relative warm for the frogs but cold for me. Combined with an uneven underground resulted in a backache. But what the heck, I enjoyed being amongst these little blue friends and that's what counts.

zondag 8 maart 2015

kling klokje klingelingeling


De laatste weekenden lig ik zeker een ochtend bij de sneeuwklokjes. Telkens verras ik mezelf weer dat er toch nog een andere manier is om ze te fotograferen.

Heel veel bloeiende klokjes kom ik nog niet tegen. daar is het waarschijnlijk te koud voor. Alleen op de warmste plek in het bos wil het voorzichtig op gang komen. Tijdens mijn allerlaatste bezoek zag ik in een ooghoek dat ik niet alleen was. 
Onder aan een klokje hing de eerste hommel die ik dit jaar ben tegengekomen. 
Veel plezier met een blog vol sneeuwklokjes.